چگونه بدون کتک زدن، فرزندمان را تربیت کنیم؟

چگونه بدون کتک زدن، فرزندمان را تربیت کنیم؟

تنبیه بدون تنبیه! چگونه بدون کتک زدن، فرزندمان را تربیت کنیم؟

به گزارش مرکز مشاوره خانواده آویژه: بسیاری از والدین وقتی با رفتار نادرست فرزندشان مواجه می‌شوند، برای اصلاح آن به تنبیه بدنی روی می‌آورند. اما حقیقت این است که کتک زدن نه‌تنها تأثیر مثبتی بر تربیت کودک ندارد، بلکه باعث افزایش پرخاشگری، کاهش اعتمادبه‌نفس و تخریب رابطه بین والد و فرزند می‌شود. خوشبختانه روش‌های مؤثرتری برای اصلاح رفتار کودکان وجود دارد که بدون ایجاد آسیب‌های روانی، آن‌ها را به درک درست از رفتارهایشان هدایت می‌کند.

روش‌های جایگزین تنبیه بدنی:

  1. بیان قاطعانه و منطقی احساسات خود:
    به‌جای داد زدن یا تنبیه فیزیکی، با لحنی محکم اما مهربان، به کودک توضیح دهید که چرا رفتار او نادرست بوده و چه انتظاری از او دارید.

  2. نتایج طبیعی رفتار را به او نشان دهید:
    اگر کودک اسباب‌بازی خود را پرت کند و خراب شود، اجازه دهید مدتی بدون آن بماند تا نتیجه رفتارش را ببیند. این روش بدون تنبیه، درس مهمی درباره مسئولیت‌پذیری به او می‌آموزد.

  3. محروم‌سازی موقت:
    اگر فرزندتان رفتار نامناسبی دارد، به‌طور موقت از انجام فعالیت مورد علاقه‌اش محروم شود. مثلاً "تا زمانی که اتاقت را مرتب نکنی، نمی‌توانی برنامه مورد علاقه‌ات را ببینی."

  4. استفاده از تکنیک "وقفه زمانی" (Time-Out):
    این روش به کودک فرصت می‌دهد تا آرام شود و درباره رفتار خود فکر کند. برای هر سال سن کودک، یک دقیقه زمان کافی است (مثلاً 5 سال = 5 دقیقه). مهم است که این زمان در مکانی آرام و بدون سرگرمی باشد.

  5. تشویق رفتارهای مثبت به‌جای تمرکز بر رفتارهای منفی:
    به‌جای تمرکز بر خطاهای کودک، رفتارهای خوبش را تقویت کنید. وقتی کودک کار درستی انجام می‌دهد، با جملاتی مانند "خیلی خوب بود که قبل از بازی، اسباب‌بازی‌هایت را جمع کردی." او را تشویق کنید.

  6. الگوی مناسبی باشید:
    کودکان بیشتر از آنچه که می‌شنوند، از رفتار والدین یاد می‌گیرند. اگر می‌خواهید فرزندتان آرام و منطقی باشد، خودتان هم باید هنگام عصبانیت خونسرد بمانید. گاهی تنبیه بدنی می تواند عواقب ناخوشایندی به بار آورد. یکی از این موارد ناخوشایند می تواند پرخاشگری باشد. جهت تعریف پرخاشگری کلیک کنید.

8 راه برای تنبیه فرزندتان بدون تنبیه بدنی و کتک زدن

تنبیه بدنی کودک و کتک زدن توسط والدین یکی از موضوعاتی است که بسیار مورد بحث و اتقاد قرار گرفته است. در حالی که اکثر مشاوران خانواده و روانشناسان کودک کتک زدن را توصیه نمی کنند، متاسفانه اکثریت قریب به اتفاق والدین در سراسر جهان اذعان می کنند که بچه های خود را کتک می زنند. اما چرا تنبه بدنی در میان پدر و مادر ها انقدر طرفدار دارد؟

برای بسیاری از والدین، کتک زدن می تواند سریع ترین و موثرترین راه برای تغییر رفتار کودک باشد. کتک زدن کودک اغلب در کوتاه مدت کار می کند و رفتار بد کودک را خاموش می کند. اما، مطالعات نشان می دهد که تنبیه بدنی عواقب طولانی مدتی برای کودکان دارد.

راه‌های زیادی برای تربیت بچه‌ها بدون کتک زدن وجود دارد. اگر به دنبال جایگزینی برای کتک زدن و تنبیه بدنی کودک هستید، ما در اینجا هشت راه برای تربیت فرزندتان بدون استفاده از تنبیه بدنی آورده ایم. برای بدست آوردن اطلاعات بیشتر حتما با آویژه همراه باشید.

1. تکنیک تایم اوت یا وقفه کوتاه

کتک زدن بچه ها به دلیل رفتار نادرست (مخصوصاً پرخاشگری) پیامی متفاوتی به کودکان شما ارسال خواهد کرد. فرزند شما تعجب خواهد کرد و از خود می پرسد که چرا شما او را بزنید درست است، اما زمانیکه که او خواهر یا برادرش را بزند، خوب نیست!. فرصت دادن به کودک و تنها بودنش می تواند جایگزین بسیار بهتری برای کتک زدن باشد. زمانی که این وقفه کوتاه مدت به درستی انجام شود، به بچه ها می آموزد که چگونه خود را آرام کنند، که یک مهارت مفید زندگی است.

اما برای اینکه یک تایم اوت موثر باشد، بچه ها حتما باید وقت مثبت زیادی با والدین خود داشته باشند. سپس، هنگامی که آنها تنها می شوند، شروع به یادگیری خودتنظیمی، ابراز مناسب احساسات و خو کنترلی می کنند.

2. محروم سازی

هدف تنبیه فرزندتان تسلیم کردن او نیست، بلکه کمک به او برای یادگیری انتخاب های بهتر برای رفتار های نامناسب است. با این حال، این یادگیری نیاز به تمرین و تکرار دارد. اگر رفتار بدی داشتند، به آنها بیاموزید که نتیجه آن از دست دادن یک امتیاز است. ضرر باید به رفتار بد آنها مربوط باشد.

مشخص کنید که چه زمانی شما می توانید امتیازاتی که به آنها می دهید را پس بگیرید. معمولاً 24 ساعت محروم سازی به اندازه کافی طولانی است تا به کودک خود بیاموزید از اشتباه خود درس عبرت بگیرد.

بنابراین شما می توانید بگویید: "تلویزیون را برای بقیه روز خاموش می شود، اما وقتی اسباب بازی هایتان را جمع آوری کردید میتوانید از من بخواهید که دوباره تلوزیون را روشن کنم". برای استفاده درست از محروم سازی حتما با مشاوره خانواده آویژه مشورت نمایید.

3. نادیده گرفتن یا بی محلی کردن

بی توجهی در واقع می تواند موثرتر از کتک زدن باشد. این به این معنی نیست که اگر فرزندتان کار خطرناک یا نامناسبی انجام می دهد باید به سمت دیگری نگاه کنید و محلش نگذارید. البته زمانی که کودک با رفتار بد خود می خواهد توجه شما را جلب کند.

وقتی فرزندتان سعی می کند با ناله یا شکایت توجه را به خود جلب کند، آن چیزی را که میخواهد بدین ترتیب بدست آورد را به او ندهید. به طرف دیگر نگاه کنید، وانمود کنید که نمی شنوید و پاسخی ندهید. سپس، هنگامی که آنها رفتار خود را اصلاح کردند، توجه خود را به آنها برگردانید. با گذشت زمان، آنها یاد خواهند گرفت که رفتار مؤدبانه بهترین راه برای برآوردن نیازهایشان است.

4. آموزش مهارت های جدید

یکی از مشکلات اصلی کتک زدن این است که به کودک شما نمی آموزد که چگونه بهتر رفتار کند. کتک زدن فرزندتان به او یاد نمی دهد که دفعه بعد که ناراحت و عصبانی شد چگونه آرام شود و پرخاشگری اش را کنترل کند.

بچه ها باید نحوه حل مسئله، مدیریت احساسات و کنترل خشم را یاد بگیرند. وقتی والدین این مهارت ها را آموزش می دهند، می تواند تا حد زیادی مشکلات رفتاری کودکانشان را کاهش دهد. از روش های نظم و انضباطی استفاده کنید که هدفش آموزش باشد نه تنبیه کردن صرف.

5. پیامدهای منطقی و متناسب

پیامدهای منطقی راهی عالی برای کمک به کودکانی است که با مشکلات رفتاری خاصی دست و پنجه نرم می کنند. پیامدهای منطقی به کودک شما می گوید رفتار شما تا چه حد مشروع است.

به عنوان مثال، اگر فرزندتان شام خود را نمی‌خورد، به او اجازه ندهید قبل از خواب یک میان وعده بخورد. یا اگر از جمع کردن اسباب بازی های خود امتناع کرد، اجازه ندهید تا آخر روز با آنها بازی کند. ارتباط مستقیم پیامد با مشکل رفتاری به بچه ها کمک می کند تا ببینند که رفتار هایشان پیامدهای مستقیم در پی دارد دارد. برای بدست آوردن پیامدهای منطقی با مشاوره خانواده تلفنی آویژه همراه باشید.

6. مواجه شدن با نتایج ناخوشایند

پیامدهای طبیعی رفتار به کودکان این امکان را می دهد که از اشتباهات خود درس بگیرند. به عنوان مثال، اگر فرزند شما می گوید که قرار نیست ژاکت بپوشد، اجازه دهید بیرون برود و سردش شود. (البته تا زمانی که این کار خطری برای او نداشته باشد). زمانی که فکر می کنید فرزندتان از اشتباه خود درس می گیرد، اجازه دهید با پیامدهای طبیعی رفتارش مواجه شود.

7. به رفتار خوب پاداش دهید

به جای کتک زدن کودک به خاطر رفتار نادرست، به او برای رفتار خوبش پاداش دهید. به عنوان مثال، اگر فرزند شما اغلب با خواهر و برادر خود دعوا می کند، یک سری رفتار خوب تعریف کنید که برای آنها پاداش تعیین کرده اید بدین ترتیب آنها  تشویق خواهند شد تا با هم بهتر کنار بیایند.

ایجاد انگیزه برای رفتار می تواند به سرعت رفتار نادرست را از محو کند. پاداش به بچه ها کمک می کند تا به جای پرهیز از رفتار های ناپسند، روی کارهایی که پاداش دارند تمرکز کنند.

8. رفتار خوب را تشویق کنید

با تعریف و تمجید از رفتارهای صحیح فرزندتان از مشکلات رفتاری او جلوگیری کنید. به عنوان مثال، زمانی که آنها با خواهر و برادر خود خوب بازی می کنند و دعوا نمی کنند، به آن اشاره کنید. بگویید: "شما امروز خیلی خوب وظایف خود را انجام می دهید."

وقتی چند کودک در اتاق هستند، بیشترین توجه و تحسین را به کودکانی بدهید که قوانین را رعایت می کنند و رفتار خوبی دارند.

نتیجه‌گیری:

مشاوران روانشناسی آویژه معتقدند که تنبیه فیزیکی نه‌تنها یک روش منسوخ و ناکارآمد است، بلکه آسیب‌های روانی و رفتاری جبران‌ناپذیری به همراه دارد. با استفاده از روش‌های جایگزین مانند گفتگو، تعیین پیامدهای منطقی، محروم‌سازی موقت و تشویق رفتارهای مثبت، می‌توان فرزندان را بدون نیاز به تنبیه بدنی، تربیت کرد. هدف اصلی والدین نباید فقط اصلاح رفتارهای نادرست باشد، بلکه باید به کودکان مهارت‌های لازم برای تصمیم‌گیری درست، احترام به دیگران و کنترل احساساتشان را آموزش دهند.

حسادت بین خواهر و برادر؛ رقابت شیرین یا چالشی پرتنش؟

به گزارش مرکز مشاوره خانواده آویژه: حسادت بین خواهر و برادر یکی از رایج‌ترین احساساتی است که در روابط خانوادگی بروز می‌کند. این احساس معمولاً از مقایسه، نیاز به توجه والدین، رقابت برای دستیابی به منابع خانوادگی (مانند اسباب‌بازی، زمان والدین یا امتیازات خاص) و تفاوت‌های فردی نشأت می‌گیرد.

کودکان اغلب زمانی که احساس کنند یکی از خواهر یا برادرهایشان مورد توجه یا محبت بیشتری قرار می‌گیرد، دچار حسادت می‌شوند. این حسادت می‌تواند به شکل‌های مختلفی از جمله پرخاشگری، گوشه‌گیری، رقابت ناسالم، یا حتی تخریب وسایل یکدیگر بروز کند.

اما این حسادت همیشه منفی نیست! در صورتی که والدین بتوانند آن را به درستی مدیریت کنند، می‌تواند به رقابتی سالم تبدیل شود که فرزندان را برای تلاش بیشتر، یادگیری مهارت‌های حل تعارض و بهبود روابط اجتماعی آماده کند. ایجاد فضای عادلانه در خانواده، تشویق به همکاری و توجه به احساسات هر کودک به طور جداگانه، می‌تواند حسادت را کاهش دهد و روابط بین خواهر و برادر را تقویت کند.

کلید اصلی مدیریت این چالش، شناخت نیازهای احساسی کودکان و ایجاد تعادل در محبت و توجه است. والدین باید به کودکان بیاموزند که هر فرد ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود را دارد و نیازی به مقایسه دائمی نیست. همچنین، تشویق به همدلی، گفت‌وگوی صمیمی و ایجاد فرصت‌هایی برای همکاری مشترک بین فرزندان، می‌تواند روابط آن‌ها را بهبود بخشیده و از حسادت‌های مخرب جلوگیری کند.

حسادت بین خواهر و برادر

چگونه حسادت بین خواهر و برادر را کاهش دهیم؟

حسادت بین خواهر و برادر به اشکال مختلفی ظاهر می شود. شاید شما با حسادت کودک بزرگتر روبرو هستید که به تولد نوزاد جدید حسادت می کند. یا شاید شما با یک خواهر یا برادر کوچکتر  دست و پنجه نرم می کنید که چون نمی تواند همه کارهای برادر بزرگش را انجام دهد، به او حسادت می کند.

در هر صورت، تاکتیک‌هایی وجود دارد که می‌توانید برای کاهش عصبانیت‌های حسادت فرزندان به یکدیگر، استفاده کنید.

حسادت و دعوای خواهر و برادری یا حسادت بچه اول به بچه دوم در بین بچه‌ها عادی است. با این حال، اگر احساسات از کنترل خارج شوند، ممکن است مشکلات طولانی مدت ایجاد شود. اگر کنترل حسادت کودکان به درستی مورد توجه قرار نگیرد، می تواند منجر به مشکل در کنار آمدن در بزرگسالی و شاید تهدیدهای مهم دیگری برای سلامت عاطفی افراد شود. حسادت و رقابت بین فرزندان ممکن است همیشه به دوران کودکی ختم نشود.

حسادت فرزندان به یکدیگر امری عادی است؟

بچه ها به سرعت با یک خواهر یا برادر جدید سازگار می شوند. با این حال، کاهش کمیت و کیفیت تعاملات بین والدین و فرزند بزرگتر با ورود فرزند جدید به خانواده اجتناب ناپذیر است. در نتیجه، خواهر و برادرهای بزرگتر اغلب احساس می کنند که در خانواده آواره شده اند. به همین دلیل کودک بزرگتر فرزند جدید را به عنوان رقیبی برای توجه والدین می بیند. این پایه و اساس حسادت کودک بزرگتر به کوچکتر است. خوشبختانه، این چالش حسادت فرزند اول به دوم در اکثر موارد به سرعت از بین می رود. گاهی حسادت موجب افزایش پرخاشگری می شود. برای درمان و کنترل پرخاشگری با مشاوره آویژه همراه باشید.

چگونه به درمان حسادت فرزند اول به دوم کمک کنیم؟

فرزند اول شما عادت کرده است که شاه  یا ملکه خانه باشد، بنابراین اگر به کودک کوچکی که تمام توجه شما را به خود جلب می کند حسادت کند، این امر برای شما نباید شوکه کننده باشد. سرزنش کردن کودک با گفتن جملاتی مانند "من الان نمی تونم بهت کمک کنم ، مگه نمی بینی  دارم به بچه غذا می دم" یا "ما نمی تونیم بیرون بریم، بچه داره میخوابه"، باعث عصبانیت کودک بزرگتر شما می شود. لطفا راه‌های دیگری برای نه گفتن پیدا کنید: «بعد از ناهار بیرون می‌رویم» یا «پنج دقیقه دیگه میام پیشت».

بسیار مهم است که کودک بزرگتر احساس دوست داشتن و مهم بودن داشته باشد، بنابراین زمانی که او را در حال انجام کار خوبی می بینید، به خصوص زمانی که به نوزاد جدید کمک می کند، او را بسیار تحسین کنید. اگر او نوزاد را به آرامی در آغوش می گیرد یا می بوسد، مثلا بگویید خوش به حال خواهرت که برادری به خوبی او دارد. برای کاهش حسادت بین خواهر و برادر از مشاوره تلفنی خانواده آویژه کمک بگیرید.

نشانه های حسادت کودکان به یکدیگر

والدین باید همیشه مراقب علائم حسادت کودکان باشند. حسادت اغلب علت اصلی دعوای بین خواهر و برادر است. علائم حسادت کودک بزرگتر به کوچکتر شامل موارد زیر است:

  • رفتار سخت و انعطاف ناپذیر
  • نوسانات خلقی یا کج خلقی 
  • تحریک پذیری
  • رفتارهای وابسته یا چسبنده 
  • مشکلات در خوردن و خوابیدن

برخی از کودکان حتی ممکن است در روال و عادات توالت رفتن خود دچار تغییراتی شوند. والدین همچنین باید از رفتارهای آزاردهنده کودک نسبت به خواهر و برادرهای کوچکتر آگاه باشند. یک خواهر یا برادر بزرگتر ممکن است به کودک کوچکتر طعنه بزند یا چیزهای ناخوشایند بگوید، یا رفتارهای پرخاشگرانه و مضر جسمی (نیشگون گرفتن، ضربه زدن، و غیره) از خود نشان دهد. اغلب اوقات این رفتارها می تواند به رفتارهای بسیار بدتری مانند دعوا یا فریاد زدن بر سر یکدیگر تبدیل شود. با بروز این رفتارها، والدین باید از مشاوره کودک حرفه ای برای بازگرداندن نظم به خانه بهره بگیرند.

راه های کاهش حسادت خواهر و برادر در دوران کودکی

با بزرگ شدن فرزندانتان همه چیز پیچیده تر می شود زیرا باید با حسادت همه آنها مقابله کنید. در اینجا فهرستی از کارهایی که می توانید انجام دهید، آورده ایم:

1. تقسیم مسئولیت ها

در حالی که ممکن است یک کودک به عنوان قلدر و دیگری به عنوان قربانی رفتار کنند، بسیار مهم است که فقط یکی از کودکان را سرزنش نکنید. حتی اگر یکی از آنها « دعوا را شروع کرده باشد»، به روشنی به کودک «قربانی» بگویید که نباید در هر دعوایی که کودک قلدرتان شروع کند، شرکت کند.

2. حسادت کودکان را کم اهمیت جلوه دهید

اگر یکی از کودکان تمایلات حسادت خود را نسبت به دیگری نشان می دهد، بیش از حد واکنش نشان ندهید و از مو طناب درست نکنید. به سادگی حسادت کودک بزرگتر به کوچکتر را بپذیرید. "این طبیعی است که گاهی اوقات حسادت کنید" و سپس با گفتن این جمله ادامه دهید: " میخوای بریم بیرون قدم بزنیم؟»

3. کودکان را مقایسه نکنید

از مقایسه کردن بپرهیزید، مثلا ممکن است یکی از کودکان در ریاضیات بهتر از دیگری باشد یا کودک بزرگتر احتمالا همیشه می تواند سریعتر از کودک کوچکتر بدود. از مقایسه توانایی یا رفتار کودکان جدا خودداری کنید. همچنین از کودک خود بخواهید که خود را با توانایی های قبلی خود مقایسه کند نه با خواهر یا برادرش.

4. به کودک برچسب منفی نزنید

از نام مستعار منفیبرای کودکان هرگز استفاده نکنید. برچسب زدن به فرزندانتان اغلب می‌تواند باعث ایجاد رنجش و در نهایت احساس شدید حسادت بین خواهر و برادر ها شود.

5. گام به گام پیش بروید

حسادت در کودکان از نظر روانشناسی بیشتر ناشی از این است که والدین یک فرزند را بیشتر از دیگری دوست دارند. در برنامه خود فضایی در نظر بگیرید تا برای هر فرزند به اندازه کافی وقت بگذارید. لازم نیست خیلی وسواس به خرج دهید،مثلا شما می توانید در حالی که پسر بزرگتان در مدرسه است با کودک پیش دبستانی فیلم نگاه کنید. فقط مطمئن شوید که هر کودک می داند که جایگاه ویژه ای در قلب شما دارد. برای انجام راه های کاهش حسادت با مشاوره تلفنی خانواده آویژه همراه باشید.

چه زمانی حسادت کودکان نگران کننده است؟

سطحی از حسادت و درگیری بین خواهر و برادر طبیعی است. با این حال، تعارض خواهر و برادری که از مرز آزار جسمی، عاطفی یا جنسی عبور می کند را نباید نادیده گرفت. خواهر و برادر آزاری یک نگرانی جدی است که می تواند اثرات طولانی مدت بر کودک قربانی داشته باشد.

اینها عبارتند از افسردگی، اضطراب، عزت نفس پایین. والدینی که نگران دعوا و حسادت بین کودکان هستند باید با روانشناس کودک تماس بگیرند تا قبل از اینکه وضعیت به آزار جدی تبدیل شود، مشکل را حل کنند. اگر متوجه خصومت شدید یا آزار کلامی، عاطفی یا فیزیکی شدید، به دنبال مداخله فوری باشید. کودکانی که برای خواهر و برادر خود را قلدری می کنند ممکن است از مشکلات رفتاری و عاطفی رنج ببرند و نیاز به مداخلات و حمایت حرفه ای داشته باشند. به همین ترتیب، خواهر و برادری که مورد آزار و اذیت قرار گرفته است نیز باید تحت نظر روانشناس یا مشاور کودک باشند.

نتیجه‌گیری:

مرکز مشاوره روانشناسی آویژه: حسادت بین خواهر و برادر یک پدیده طبیعی در رشد کودکان است که اگر به درستی مدیریت شود، می‌تواند به فرصتی برای یادگیری، رشد عاطفی و بهبود روابط خانوادگی تبدیل شود. والدین نقش مهمی در کاهش تنش، ایجاد عدالت در محبت و توجه، و تقویت حس همدلی میان فرزندان دارند.

با ایجاد فضای امن برای بیان احساسات، آموزش مهارت‌های حل تعارض و پرورش روابط سالم بین خواهر و برادر، می‌توان این حسادت را به رقابتی سالم تبدیل کرد که کودکان را به تلاش بیشتر و درک متقابل سوق دهد. در نهایت، هدف اصلی، ایجاد محیطی پر از عشق، احترام و حمایت متقابل در خانواده است تا فرزندان بتوانند با اطمینان و آرامش در کنار یکدیگر رشد کنند.

تفاهم با همسر

تفاهم میان زن و شوهر چقدر در زندگی مشترک اهمیت دارد؟ آیا شما و همسرتان درک متقابل خوبی از یکدیگر دارید؟ بررسی الگوهای رفتاری و شیوه تعامل با شریک زندگی، یکی از راه‌های مؤثر برای تقویت تفاهم در زندگی زناشویی است. هر فردی باید هر از گاهی به رفتارها و دیدگاه‌های خود توجه کند تا بتواند در مسیر بهبود روابط گام بردارد.

داشتن تفاهم میان همسران، نقش کلیدی در ایجاد یک زندگی آرام و سالم ایفا می‌کند. بسیاری از تنش‌ها و استرس‌های روزمره ناشی از سوءتفاهم‌ها و عدم درک متقابل است. بنابراین، زوجین باید بیاموزند چگونه اختلافات را مدیریت کنند و ارتباط مؤثری با یکدیگر داشته باشند.

مشاوران مرکز مشاوره خانواده آویژه با توجه به اهمیت این موضوع، به بررسی عوامل مؤثر در ایجاد تفاهم پرداخته‌اند. آنها در مقاله‌ای جامع، راهکارهایی را ارائه داده‌اند که می‌تواند به زوجین در شناخت بهتر یکدیگر و برقراری تعامل سازنده کمک کند. اگر شما نیز به دنبال بهبود ارتباط با همسرتان هستید و می‌خواهید میزان تفاهم خود را بسنجید، مطالعه این مقاله می‌تواند برایتان مفید باشد.

تفاهم در زندگی مشترک به چه معناست؟

تفاهم با همسر یعنی توانایی درک دیدگاه‌ها و احساسات او، به‌ویژه در شرایط دشوار. این امر مستلزم پذیرش تفاوت‌ها و تلاش برای یافتن راهکارهایی است که برای هر دو طرف مطلوب باشد. زوج‌هایی که به دنبال حل اختلافات خود هستند و راه‌حل‌های مشترک پیدا می‌کنند، نشان می‌دهند که تفاهم میانشان قوی‌تر است.

زمانی که زن و شوهر برای شناخت یکدیگر وقت می‌گذارند و به ایجاد ارتباط مؤثر اهمیت می‌دهند، احتمال سوءتفاهم‌ها کاهش می‌یابد. این امر نه‌تنها به بهبود کیفیت زندگی زناشویی کمک می‌کند، بلکه امکان برنامه‌ریزی بهتر برای آینده و تقسیم مسئولیت‌های زندگی را نیز فراهم می‌سازد. یکی از بخش‌های مهم در این زمینه، تقسیم کارهای منزل است که می‌تواند به ایجاد تعادل در زندگی کمک کند. دریافت مشاوره روانشناسی آویژه می‌تواند راهکارهای مؤثری برای بهبود روابط زناشویی ارائه دهد.

چرا تفاهم با همسر اهمیت دارد؟

داشتن تفاهم در زندگی زناشویی یکی از عوامل کلیدی برای ایجاد یک رابطه شاد و پایدار است. زمانی که زن و شوهر بتوانند انتظارات و خواسته‌های یکدیگر را درک کنند، احتمال بروز سوءتفاهم‌ها و اختلافات کاهش می‌یابد. در مقابل، عدم تفاهم باعث می‌شود که زوجین به دلیل برداشت‌های نادرست و سوءتفاهم‌های مداوم، درگیر تنش و درگیری شوند.

بر اساس پژوهش‌های انجام شده درباره روابط زوجین، درک متقابل و تفاهم یکی از نیازهای اساسی در یک رابطه موفق محسوب می‌شود. شناخت علاقه‌مندی‌ها، انتظارات و حتی تجربیات دشوار گذشته‌ی همسر، به ایجاد همدلی و همراهی بیشتر کمک می‌کند. همچنین، آگاهی از نیازهای یکدیگر باعث می‌شود که زوجین بتوانند درخواست‌های خود را، مانند دریافت حمایت عاطفی یا کمک مالی، به شیوه‌ای صحیح بیان کنند.

یکی دیگر از مزایای تفاهم این است که همسران احساس ارزشمندی بیشتری در رابطه پیدا می‌کنند. زمانی که فرد احساس کند که توسط شریک زندگی‌اش درک می‌شود و نظرات او در تصمیم‌گیری‌های مشترک مورد توجه قرار می‌گیرد، احساس رضایت بیشتری از زندگی خواهد داشت. در نهایت، این تفاهم و درک متقابل، منجر به تقویت شادی و نشاط در زندگی مشترک خواهد شد.

تفاهم در رابطه زناشویی به معنای توانایی درک و پذیرش تفاوت‌ها، احساسات و انتظارات یکدیگر است. این موضوع مستلزم داشتن مهارت‌های ارتباطی مناسب، مدیریت احساسات و تلاش برای حل تعارضات به روشی سازنده است. زوج‌هایی که به دنبال حل مشکلات خود هستند و راهکارهای مشترکی برای زندگی‌شان پیدا می‌کنند، از سلامت روانی و عاطفی بیشتری برخوردارند. در مقابل، عدم تفاهم می‌تواند منجر به افزایش تنش، پرخاشگری و کاهش رضایت زناشویی شود. اما پرخاشگری چیست؟ پرخاشگری نوعی واکنش رفتاری است که می‌تواند به شکل کلامی یا غیرکلامی بروز پیدا کند و اغلب نتیجه عدم توانایی در مدیریت احساسات و هیجانات منفی است.

 

عدم تفاهم با همسر

۱۲ نکته طلایی برای ایجاد تفاهم در زندگی مشترک

تفاهم و درک متقابل در زندگی مشترک به مرور زمان و با تلاش آگاهانه شکل می‌گیرد. اگر شما فردی انعطاف‌پذیر و مشتاق به یادگیری باشید، می‌توانید به تدریج درک بهتری از همسرتان پیدا کنید و به دیدگاه‌های مشترکی برسید. در ادامه، نکاتی مهم را بررسی می‌کنیم که می‌توانند به شما کمک کنند تا ارتباطی قوی‌تر و همراه با تفاهم در زندگی زناشویی داشته باشید.

۱. شناخت بهتر خود

پیش از آنکه بتوانید همسرتان را درک کنید، لازم است ابتدا خودتان را بهتر بشناسید. آگاهی از احساسات، نیازها و باورهای شخصی به شما کمک می‌کند تا بتوانید انتظارات خود را به شکلی واضح‌تر بیان کنید و در تعامل با همسرتان، ارتباط موثرتری داشته باشید. شناخت تفاوت‌های فردی و ایجاد نقاط مشترک، گامی مؤثر در رسیدن به تفاهم خواهد بود.

۲. استفاده از جملات "من" به جای "تو"

در روابطی که بر پایه تفاهم بنا شده‌اند، زوجین لزوماً نظرات یکسانی ندارند، اما می‌توانند اختلافات را مدیریت کنند. یکی از راه‌های جلوگیری از ایجاد تنش، استفاده از جملات "من" به جای "تو" است. به جای متهم کردن همسر خود، احساسات و خواسته‌های خود را بیان کنید. این روش باعث می‌شود که طرف مقابل احساس سرزنش نکند و آمادگی بیشتری برای شنیدن و گفت‌وگو داشته باشد.

۳. قرار دادن همسر در اولویت

تفاهم، امری ذاتی نیست بلکه با تمرین و توجه به نیازهای یکدیگر ایجاد می‌شود. اگر همسرتان را در اولویت زندگی خود قرار دهید، ارتباط عمیق‌تری میان شما شکل خواهد گرفت. این کار نه‌تنها موجب درک بهتر خواسته‌های او می‌شود، بلکه باعث می‌شود که همسرتان نیز به نیازهای شما اهمیت بیشتری بدهد و حس نزدیکی بیشتری میان شما ایجاد شود.

۴. شناخت گذشته و دوران کودکی همسر

تجربیات دوران کودکی نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت افراد دارند. باورها، ترس‌ها و انتظارات همسرتان تا حد زیادی تحت تأثیر گذشته او هستند. سعی کنید درباره تجربیات کودکی و خانواده همسرتان بیشتر بدانید تا بتوانید بهتر او را درک کنید. این شناخت می‌تواند به شما کمک کند تا هنگام بروز اختلاف نظر، واکنش‌های منطقی‌تر و همدلانه‌تری داشته باشید.

۵. بیان شفاف احساسات

هیچ‌کس توانایی ذهن‌خوانی ندارد. اگر احساسات و نگرانی‌های خود را بیان نکنید، همسرتان نمی‌تواند از آنها آگاه شود. به جای سرزنش یا گلایه، احساسات خود را صادقانه مطرح کنید و از همسرتان نیز بخواهید که درباره احساساتش صحبت کند. این کار به درک عمیق‌تر و ایجاد فضای اعتماد در رابطه کمک می‌کند.

۶. گوش دادن بدون قضاوت

گاهی ممکن است رفتار همسرتان شما را ناراحت کند و تصور کنید که تفاهمی میان شما وجود ندارد. در چنین مواقعی، قبل از قضاوت عجولانه، سعی کنید به صحبت‌های او گوش دهید. شاید دلایل منطقی برای رفتارهایش داشته باشد که در ابتدا متوجه آنها نشده‌اید. دادن فرصت برای توضیح و درک دیدگاه او، می‌تواند از بروز بسیاری از سوءتفاهم‌ها جلوگیری کند.

۷. تمرین صبوری و انعطاف‌پذیری

تفاهم، نیازمند انعطاف‌پذیری و تلاش برای پذیرش تفاوت‌ها است. ممکن است در برخی مسائل اختلاف نظر داشته باشید، اما مهم این است که بتوانید با آرامش و صبوری، راه‌حلی مشترک پیدا کنید. گاهی گذشت کردن از برخی مسائل کوچک می‌تواند به حفظ آرامش و ثبات رابطه کمک کند.

۸. توجه به زبان بدن

ارتباط تنها به کلمات محدود نمی‌شود. زبان بدن، لحن صدا و حرکات صورت نیز احساسات واقعی شما را منتقل می‌کنند. هنگام صحبت با همسرتان، سعی کنید ارتباط چشمی برقرار کنید، از حرکات بدن آرام استفاده کنید و نشان دهید که واقعاً به حرف‌های او توجه دارید.

۹. داشتن زمان باکیفیت در کنار هم

در زندگی پرمشغله امروزی، ممکن است زوجین زمان کافی برای یکدیگر نداشته باشند. اما داشتن لحظاتی که به طور کامل به همسرتان اختصاص دهید، می‌تواند به بهبود ارتباط کمک کند. حتی یک گفت‌وگوی صمیمانه در پایان روز یا یک پیاده‌روی کوتاه با هم می‌تواند تأثیر مثبتی داشته باشد.

۱۰. حل اختلافات به شیوه‌ای سازنده

اختلاف نظر در هر رابطه‌ای طبیعی است، اما نحوه برخورد با آن اهمیت زیادی دارد. به جای بحث‌های تکراری و سرزنش کردن، سعی کنید درباره مشکل صحبت کنید و به دنبال راه‌حلی باشید که برای هر دو طرف قابل قبول باشد. مدیریت صحیح تعارضات می‌تواند رابطه شما را قوی‌تر کند.

۱۱. احترام به تفاوت‌ها

هیچ دو انسانی کاملاً مشابه نیستند. ممکن است همسر شما سلیقه، نگرش یا سبک زندگی متفاوتی داشته باشد. به جای تلاش برای تغییر او، تفاوت‌هایش را بپذیرید و سعی کنید به دیدگاه‌های او احترام بگذارید. درک متقابل و پذیرش تفاوت‌ها، پایه و اساس یک رابطه موفق است.

۱۲. حمایت عاطفی از یکدیگر

همسران باید در لحظات سخت زندگی، پشتوانه یکدیگر باشند. حمایت عاطفی، یکی از مهم‌ترین عوامل ایجاد احساس امنیت و نزدیکی در رابطه است. شنیدن مشکلات همسرتان بدون قضاوت و ارائه راهکارهای حمایتی، می‌تواند احساس صمیمیت بیشتری در رابطه ایجاد کند.

نقش مشاوره در افزایش تفاهم میان زوجین

اگر در ایجاد تفاهم با همسر خود دچار مشکل هستید، مراجعه به مشاوره تلفنی خانواده آویژه می‌تواند راهکاری مفید باشد. مشاوران حرفه‌ای می‌توانند به شما کمک کنند تا الگوهای ارتباطی مؤثر را یاد بگیرید، تعارضات را به درستی مدیریت کنید و کیفیت زندگی زناشویی خود را ارتقا دهید.

در نهایت، تفاهم در زندگی مشترک نیازمند صبوری، تمرین و تلاش مداوم است. هرچقدر که مهارت‌های ارتباطی خود را تقویت کنید و برای درک همسرتان وقت بگذارید، زندگی زناشویی شما شادتر و موفق‌تر خواهد بود.

نتیجه‌گیری

رسیدن به تفاهم در زندگی مشترک، نیازمند تلاش، صبوری و تمرین مهارت‌های ارتباطی است. با رعایت این نکات، می‌توانید رابطه‌ای سالم‌تر و صمیمی‌تر با همسرتان برقرار کنید و از زندگی مشترک خود لذت بیشتری ببرید.

بازی کودکان / دکتر بازی کودکان

بازی، یکی از اساسی‌ترین نیازهای دوران کودکی است که نقش مهمی در رشد ذهنی، جسمی و اجتماعی کودکان ایفا می‌کند. کودکان از طریق بازی نه تنها سرگرم می‌شوند، بلکه مهارت‌های مهمی را نیز فرا می‌گیرند که در آینده برای زندگی‌شان مفید خواهد بود. مرکز مشاوره خانواده آویژه در این مقاله به بررسی انواع بازی‌ها و تأثیرات آن بر کودکان پرداخته است.

مفهوم بازی در روانشناسی

در علم روانشناسی، بازی به عنوان یک فعالیت مهم شناخته می‌شود که کودک را درگیر می‌کند و به او کمک می‌کند تا دنیا را بهتر درک کند. بازی‌ها از یک سو خیالی هستند، اما در عین حال قواعد خاصی دارند که کودک باید آن‌ها را رعایت کند. این تعادل بین واقعیت و خیال، کودک را برای مواجهه با چالش‌های زندگی آماده می‌کند.

انواع بازی‌های کودکان

انواع بازی‌های کودکان از دیدگاه روانشناسی

1. بازی‌های حرکتی

این دسته از بازی‌ها شامل فعالیت‌هایی مانند دویدن، پریدن، کوهنوردی و تاب خوردن است. چنین بازی‌هایی به رشد مهارت‌های جسمی کودک کمک کرده و انرژی او را تخلیه می‌کنند. البته لازم است والدین بر امنیت کودکان در این بازی‌ها نظارت داشته باشند.

2. بازی‌های خلاقانه

این نوع بازی‌ها باعث تقویت نوآوری و خلاقیت در کودکان می‌شوند. بازی‌هایی مانند نقاشی، ساخت کاردستی، جورچین و موسیقی به کودک کمک می‌کنند تا استعدادهای خود را کشف کند و قدرت تخیل خود را گسترش دهد.

3. بازی‌های کلامی

بازی‌هایی مانند شعر خواندن، قصه‌گویی و تکرار صداها به تقویت توانایی گفتاری و زبانی کودک کمک می‌کنند. در سنین پایین، کودکان تنها برای لذت بردن از توانایی صحبت کردن، سر و صدا ایجاد می‌کنند و این موضوع بخشی از فرایند رشد آن‌هاست.

4. بازی‌های تخیلی

بازی‌های فانتزی، کودک را به دنیای خیالی می‌برند که در آن می‌تواند شخصیت‌های مختلفی را تجربه کند. کودک ممکن است نقش والدین، پزشک، پلیس یا قهرمانان داستانی را بازی کند. این بازی‌ها باعث تقویت خلاقیت، حل مسئله و درک بهتر نقش‌های اجتماعی می‌شوند.

5. بازی‌های قانون‌مند

بازی‌هایی مانند شطرنج، دومینو یا بیسبال که دارای قوانین مشخصی هستند، به کودکان کمک می‌کنند که نظم، انضباط و رعایت نوبت را بیاموزند. این بازی‌ها معمولاً برای کودکان بالای 6 سال توصیه می‌شوند.

6. بازی‌های اجتماعی

در این نوع بازی‌ها، کودکان با همسالان خود تعامل برقرار می‌کنند و مهارت‌هایی مانند همکاری، مذاکره و همدلی را یاد می‌گیرند. این بازی‌ها برای کودکانی که تک‌فرزند هستند، بسیار مفید خواهد بود.

7. بازی‌های دیجیتال

بازی‌های آنلاین و دیجیتال می‌توانند برای یادگیری برخی مفاهیم مفید باشند، اما استفاده بیش از حد از آن‌ها ممکن است به مهارت‌های اجتماعی و فیزیکی کودک آسیب بزند. والدین باید زمان استفاده از این نوع بازی‌ها را مدیریت کنند تا کودک تعادل مناسبی بین بازی‌های فیزیکی و دیجیتال برقرار کند.

اهمیت بازی در رشد کودکان

افزایش انگیزه و شادی

بازی باعث ایجاد حس خوشایند و افزایش انگیزه در کودکان می‌شود. کودکانی که بیشتر بازی می‌کنند، شادتر هستند و انرژی بیشتری برای انجام فعالیت‌های روزمره خود دارند.

تقویت هوش و تمرکز

بازی‌های فکری مانند پازل، شطرنج و مکعب روبیک باعث تقویت حافظه و تمرکز کودک می‌شوند و به او کمک می‌کنند که تفکر منطقی را یاد بگیرد.

رشد اجتماعی و عاطفی

از طریق بازی، کودکان یاد می‌گیرند که چگونه با دیگران تعامل کنند، همکاری کنند و احساسات خود را مدیریت کنند. همچنین، بازی می‌تواند به کنترل پرخاشگری در کودکان کمک کند. والدینی که به دنبال راهکارهای مؤثر برای مدیریت پرخاشگری کودکان خود هستند، می‌توانند از مشاوره روانشناسی آویژه بهره بگیرند.

افزایش خلاقیت و انعطاف‌پذیری

بازی به کودکان یاد می‌دهد که همیشه قرار نیست برنده باشند و گاهی باید با تغییر شرایط سازگار شوند. این مهارت‌ها در زندگی آینده آن‌ها بسیار کاربردی خواهد بود.

بهترین بازی‌های پیشنهادی برای کودکان

  • پازل‌های تصویری: برای تقویت حافظه و تمرکز (4 سال به بالا)
  • شطرنج: برای افزایش مهارت‌های تفکر منطقی (5 سال به بالا)
  • بازی‌های کارتی فکری: برای افزایش دقت و سرعت عمل (4 سال به بالا)
  • نقشه‌برداری از محله: برای آموزش مهارت‌های تحلیلی و فضایی (6 سال به بالا)
  • بازی‌های گروهی مانند گرگم به هوا: برای تقویت تعاملات اجتماعی (3 سال به بالا)

بازی در رشد علمی کودک چه تاثیری دارد؟

بازی نقش کلیدی در رشد علمی کودکان دارد و می‌تواند پایه‌های یادگیری آن‌ها را در زمینه‌های مختلف تقویت کند. کودکان از طریق بازی‌های متنوع مهارت‌های شناختی، حل مسئله و خلاقیت خود را بهبود می‌بخشند.

یکی از مهم‌ترین تأثیرات بازی بر رشد علمی، افزایش توانایی حل مسئله است. بازی‌هایی که نیاز به تفکر استراتژیک دارند، مانند پازل‌ها، شطرنج و بازی‌های فکری، به کودکان یاد می‌دهند که چگونه راه‌حل‌های مختلف را بررسی کرده و بهترین گزینه را انتخاب کنند. این مهارت در آینده به آن‌ها کمک می‌کند تا در حل مسائل علمی و ریاضی عملکرد بهتری داشته باشند.

همچنین، بازی‌های علمی و تجربی، حس کنجکاوی طبیعی کودک را تقویت کرده و او را به کشف و تحقیق بیشتر ترغیب می‌کنند. برای مثال، بازی‌هایی که بر پایه آزمایش‌های علمی ساده طراحی شده‌اند، به کودکان اجازه می‌دهند تا اصول فیزیک، شیمی و زیست‌شناسی را به صورت عملی تجربه کنند. این روش یادگیری، درک مفاهیم علمی را عمیق‌تر کرده و موجب حفظ طولانی‌مدت اطلاعات در ذهن کودک می‌شود.

بازی‌های گروهی نیز به رشد علمی کمک می‌کنند، زیرا باعث تقویت مهارت‌های اجتماعی، ارتباطی و تفکر انتقادی می‌شوند. در این نوع بازی‌ها، کودکان یاد می‌گیرند که چگونه اطلاعات خود را با دیگران به اشتراک بگذارند، ایده‌های جدید ارائه دهند و از تجربیات دیگران برای حل مشکلات استفاده کنند. این مهارت‌ها در فرآیند یادگیری علمی و پژوهش‌های آکادمیک نقش اساسی دارند.

علاوه بر این، بازی کردن تأثیر مستقیمی بر تقویت حافظه و تمرکز دارد. بسیاری از بازی‌های فکری و آموزشی، مانند بازی‌های کارتی، جدول‌ها و معماها، به کودکان کمک می‌کنند تا مهارت‌های شناختی خود را ارتقا دهند. این امر تأثیر زیادی بر توانایی یادگیری زبان، ریاضیات و سایر علوم دارد.

در نهایت، بازی‌های خلاقانه، مانند نقاشی، داستان‌گویی و نمایش‌های عروسکی، موجب رشد تخیل و نوآوری در کودکان می‌شوند. این ویژگی‌ها در علم و فناوری بسیار مهم هستند، زیرا بسیاری از اکتشافات علمی نتیجه ذهن خلاق و پرسشگر افراد هستند.

به طور کلی، بازی نه تنها سرگرمی است، بلکه یک ابزار آموزشی قوی برای پرورش ذهن کودکان و آماده‌سازی آن‌ها برای موفقیت‌های علمی آینده محسوب می‌شود.

جمع‌بندی

بازی نه تنها برای سرگرمی کودکان بلکه برای رشد ذهنی، عاطفی و اجتماعی آن‌ها ضروری است. والدین باید به علاقه‌مندی‌های کودکان خود توجه کرده و بازی‌هایی را انتخاب کنند که متناسب با سن و ویژگی‌های شخصیتی آن‌ها باشد. همچنین، در صورت نیاز، می‌توانند از مشاوره تلفنی خانواده آویژه برای دریافت راهنمایی‌های بیشتر در این زمینه استفاده کنند.

با بهره‌گیری از روانشناسی بازی، می‌توان کودکانی شاد، خلاق و باهوش پرورش داد که در آینده با چالش‌های زندگی بهتر مواجه شوند.

 

چرا آموزش مفاهیم اخلاقی به کودکان مهم است؟

آموزش اخلاق به کودکان چگونه انجام می شود؟

به گزارش مرکز مشاوره خانواده آویژه: آموزش اخلاق به کودکان از جمله دغدغه های همیشگی و نگران کننده والدین میباشد که خیلی از پدر و مادران را به مشاوره خانواده می کشاند. آموزش اخلاق به کودکان بسیار مقوله مهم و حساسی است. تمام افراد برطبق اخلاق و اصول مختلفی رشد میکنند که در واقع شخصیت آینده آنها را مشخص میکند. پس والدین حق دارند که تا به این حد روی این موضوع حساس و گاهی حتی وسواسی باشند. آموزش در مورد اخلاقیات به کودکان یک مهارت مهم است که هرکسی آن را ندارد و باید ابتدا خود اطلاعات مورد نیاز را در این رابطه کسب کند تا بتواند اخلاقیات و ارزش ها را در یک کودک نهادینه کند. در این متن قصد داریم نکاتی را که لازم است تا والدین یا مربیان برای آموزش نکات اخلاقی به بچه ها بدانند را مورد بررسی قرار دهیم و مفصل توضیح دهیم.

موضوعات اخلاقی برای کودکان را چگونه توضیح دهیم؟

موضوعات اخلاقی برای کودکان نیز به عنوان یک مفهوم وجود دارد ولی حتما باید به این نکته توجه کرد که زاویه دید کودکان با بزرگسالان بسیار متفاوت است. والدین و معلمان باید توجه داشته باشند که کودکان در همان سال های نخستین زندگی قادر به درک همه مقولات اخلاقی به نحوی که به آنها متعهد باشند نیستند. آنها همه مقولات زندگی را نسبت به درک محدود خود از زندگی مورد بررسی قرار میدهند.

مثلا اگر کودک در رفتارهای خود  پرخاشگری های کلامی یا رفتاری را بروز میدهد، حتما به این معنی نیست که آنها نسبت رفتار خود آگاهی دارند. پس اگاهی دادن به کودک یکی از مهم‌ترین نکاتی است که باید در روند آموزش اخلاقیات به کودکان مورد بررسی قرار بگیرد. ما باید به کودکان خود بازخورد اعمال و رفتارهای مختلف و خوب و بد را نشان دهیم تا کودک را از زوایای مختلف با بازخورد اعمال انسان در جامعه آشنا شوند. روانشناسان در جلسات مربوط به مشاوره کودک همواره به بالا بردن شناخت کودک نسبت به مسائل اخلاقی به صورت اصولی تاکید میکنند.

نکات اخلاقی برای کودکان را چگونه باید توضیح داد؟

نکات اخلاقی برای کودکان باید به گونه ای شرح داده شود که در ضمیر ناخودآگاه آنها نقش ببندد تا جزئی از شخصیت آنها در دوره بزرگسالی باشد. در آموزش خوب و با کیفیت نکات اخلاقی برای کودکان والدین و معلمان میتوانند از راه های زیر وارد شوند:

  • آگاهی دادن با گفتگو؛ برخلاف عقیده هایی که در گذشته مبنی بر درک پایین کودکان از صحبت‌های بزرگترها وجود داشت امروزه ثابت شده است که اتفاقا کودکان بسیار از صحبت کردن و ارتباط کلامی با والدین خود تاثیر مثبت میپذیرند.
  • تنبیه و تشویق نیز بسیار در آموزش و نهادینه کردن موارد اخلاقی در کودک موثر است.
  • قطعا به والدین پیشنهاد میشود در صورت عدم مهارت کافی یا کم تجربه بودن در تربیت و تعلیم کودکان از کمک های یک مشاور که به صورت تخصصی در زمینه کودک فعالیت میکند نیز استفاده کنند. برای اطلاعات بیشتر مقاله پرخاشگری چیست آویژه را مطالعه نمایید.

آموزش اخلاق به کودکان تحت چه شرایطی باید انجام شود؟

بهترین شیوه صحبت کردن با کودک در جهت آموزش او کدام است؟

بدون شک همه میدانند که صحبت کردن با کودک در مورد یک موضوع خاص با صحبت کردن با بزرگسالان کاملا متفاوت است. یکی از نکات مهمی که والدین باید در نظر داشته باشند این است که دایره لغات کودکان نسبت به بزرگسالان بسیار محدود تر میباشد. بنابراین باید دقت زیادی در انتخاب کلمات به خرج داد. نکته مهم دیگر در آموزش موضوعات اخلاقی به کودکان استفاده از ابزار های متناسب با سن آنها میباشد.

به عنوان مثال بازی با اسباب بازی های مورد علاقه خود کودک در داستانی که مربوط به آموزش خوبی ها و بدی ها است میتواند یک انتخاب خوب در این زمینه باشد. دخالت دادن و سهیم کردن کودک در پروسه آموزش را نیز نباید از نظر دور کرد. کودکان علاقه بسیار زیادی دارند که مانند بزرگترهای خود کارهای مهم انجام بدهند و در فعالیت‌ها منشأ اثر باشند. بنابراین شریک کردن آنها میتواند انگیزه آنها را برای یادگیری بالاتر ببرد.

آیا شرطی سازی میتواند در آموزش اخلاقیات به کودک تاثیر گذار باشد؟

شرطی سازی یکی از مهمترین مفاهیم در روانشناسی یادگیری است که به نوعی از اصلی‌ترین ابزارهای یک روانشناس در دوران درمان گری اوست. قطعا فراینده شرطی سازی در آموختن اخلاقیات به کودکان نیز موارد مصرف بسیار زیادی خواهد داشت. تصور کنید میخواهید به کودک خود دست و دلبازی و سخاوت را به عنوان یک امر پسندیده و نیکو آموزش دهید.

هر گاه کودک خوراکی خود را با کودکی که خوراکی ندارد تقسیم میکند شما یک جایزه به او میدهید و حس رضایت را در او به وجود می آورید. بعد از چندین مرتبه که این کار را تکرار کردید خواهید دید که کودک بدون آنکه جایزه ای در کار باشد سخاوت و دست و دلبازی را به عنوان یکی از ویژگی‌های شخصیتی خود بروز میدهد. در این لحظه شما فراینده شرطی سازی را در کودک به خوبی انجام داده اید . کودک به نسبت به عمل سخاوتمندانه شرطی شده است و به احتمال فراوان این خصلت را همیشه با خود خواهد داشت. برای تربیت صحیح کودک بهتر است با مشاوره تلفنی خانواده آویژه همراه باشید.

آیا تنبیه هم میتواند در آموختن اخلاقیات به کودکان موثر باشد؟

تنبیه و تشویق هر دو میتواند در فرآیند آموزش به کودکان مفید و موثر باشد و ابزاری کارآمد برای بزرگتر ها و معلمان محسوب شود.  ابتدا در مورد تنبیه توضیحاتی را ارائه میکنیم و سپس به تشویق خواهیم پرداخت. والدین و آموزگاران حتما باید توجه داشته باشند در زمان استفاده از تنبیه رعایت یک سری نکات ضروری است:

  • به یا داشته باشید حتما از تنبیه بدنی خود داری کنید. این کار معمولا نتیجه عکس خواهد داشت یا در صورت نتیجه گیری آن نتیجه موقتی خواهد بود.
  • حتما از قبل تنبیه در نظر گرفته شده را به کودک اعلام کنید تا از آن مطلع باشد.
  • هیچگاه از تنبیهی که برای کودک در نظر گرفته اید و با او در میان گذاشتید صرف نظر نکنید. در غیر این صورت کودک ناخواسته تصمیمات شما را جدی نمی‌گیرد یا کمتر جدی میگیرد.
  • والدین حتما در در نظر گرفتن تنبیه برای کودک خود بایکدیگر به تفاهم کامل برسند. گاهی اوقات عدم هماهنگی و حمایت از یکدیگر در تنبیه کودک بیشتر به ضرر او تمام میشود.

آموزش اخلاق به کودکان از چه سنی باید آغاز شود؟

والدین و معلمان در تشویق کودکان چگونه میتوانند کامیاب باشند؟

تشویق هم مقوله ای است که در روانشناسی تربیتی از آن به عنوان یک ابزار قدرتمند یاد میشود. اما والدین و معلمان برای اینکه بتوانند از این ابزار به خوبی و به نحو احسن استفاده کنند باید به نکاتی توجه کنند. برخی از آن نکات به شرح زیر است:

  • تشویق برای کودک بسیار خوشایند است و به احتمال زیاد بیشتر از تنبیه باعث به وجود آمدن فضائل اخلاقی در کودک می‌شود اما حتما باید تعادل را در تشویق رعایت کرد.
  • تشویق های مقطعی به هیچ عنوان نمیتوانند کمک کننده باشند. کودک باید مطمئن باشد که به محض رععایت قوانین یا رفتار خوب پاداش خود را دریافت میکند.
  • تشویق ها نباید باعث لوس شدن کودک و بالا رفتن توقع او از والدین یا معلمان شود. تشویق های در نظر گرفته شده باید متناسب با جایگاه اجتماعی، مالی و فرهنگی خانواده کودک باشد.

بهترین نوع تشویق میتواند تشویق به سبک اقتصاد ژتونی باشد. مثلا برای هر بار تکرار رفتار مورد نظر کارتی به کودک میدهیم و زمانی که کارتها به تعداد معینی رسید جایزه ای که از قبل تعیین کرده ایم را به او می دهیم. مشاوره روانشناسی آویژه در خدمت شما عزیزان می باشد.

سوالات متداول

آیا تنبیه بدنی در روند آموزش اخلاقیات به کودک کمک کننده است؟

خیر در اکثر مواقع باعث دور شدن کودک و عدم اعتماد او به والدین میشود.

چرا تعلیم موارد اخلاقی به کودکان نیازمند زمان است؟

به این دلیل که آنها نمیتوانند همه موارد را به سرعت دریافت یا درک کنند. باید تمام موارد اخلاقی را با صبر و حوصله متناسب با سن کودک به او آموزش داد.

آیا امکان دارد یکی از والدین بهتر از دیگری به کودک آموزش دهد؟

بله آموزش اخلاقیات به کودک باید توسط کسی انجام شود که کودک به او بیشتر اعتماد دارد و وابسته است. معمولا مادران به این دلیل که وقت بیشتری با کودک میگذرانند میتوانند انتخاب مناسب تری باشند.

خدمات تلفنی و آنلاین مرکز مشاوره خانواده و روانشناسی آویژه

هدف مرکز مشاوره و روانشناسی آویژه از ارائه اطلاعات لازم در زمینه مشکلات روانی، افزایش آگاهی شماست تا با توسعه دانش خود، جهت ارتقا و بهبود کیفیت زندگی خود، گامی مهم بردارید. لطفا برای کسب اطلاعات بیشتر سایر مقالات متخصصان مرکز مشاوره آویژه را مطالعه نمایید .

در این راستا مرکز مشاوره خانواده و روانشناسی آویژه خدمات متنوعی را در زمینه مشاوره کودک به شما هم میهنان عزیز ارائه میدهد.